Geri git   Panik Atak Forum > Paylaşım Bölümü > Panik-Atak

Panik-Atak Panik-Atak ile ilgili paylaşmak istedikleriniz, Sn. Dr. Nihat Kaya'ya yöneltmek istediğiniz sorularınız ..

Cevapla
Seçenekler Arama Stil
  #1  
Okunmamış 03-08-2007, 23:05
Hazan Hazan isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Kayıtlı Kullanıcı
DEPAM
 
Üyelik tarihi: Jun 2005
Mesajlar: 7.359
Hazan is an unknown quantity at this point
Standart Bitmeyen panikatak (Nüksler)...

Bitmeyen panikatak (Nüksler)...

Merhaba arkadaşlar, lütfen uzunca yıllar bu hastalıktan bahsedildiğinde tedirgin olan arkadaşlarımız bura da yazılanları okumasınlar diyeceğim, sakın sakın yanlış anlaşılmasın da burası hepimizin.. Sadece huzursuz, tedirgin olmamanız için..sizleri rahatsız ettiği için... zaten form da da bazı arkadaşlarımız bunu açıklıkla dile getirmişler.....

Değerli nüks yaşayan Pandaşlarım, bazı pa lı arkadaşlarımız yıllarca nükslerle didişen bizlerden ürkmekteler...bence haklılar, ama bizlerde haklıyız.. diğer arkadaşlarımızın huzuru için acılarımızı içimize gömemeyiz....(yalan söyleyerek kendimizi kandırmamızı bekleyemezler çünki, bizlerde diğer arkadaşlarımız gibi hala acı çekmekteyiz.ve PANİKATAK ız..bu unutulmamalı.....(yani bizim de bir canımız var J)..O nedenlede bu başlığa gerek vardı sanırım....

Benim yaşadığım yıl sayısından ürken bazı arkadaşlar, beni sitede şikayet etmişler..sebebi yaşadığım yıllardan rahatsız olmaları.. dehşeti yıllarca yaşayan benim.. bu arkadaşlarımız buna saygı duymadılar... özel msj la ricada bile bulunmadan direkt şikayet ettiler...ve beni incittiler, anlamadıkları için incindim sadece...yoksa şikayet etmeleri umrumda değildi..kiii, ben her yazımı süzgeçten geçirerek, yani yıllarca süren nükslerin nedenlerini de belirterek yazdığım halde anlamadılar maalesef beni....

Bu nedenle uzun yıllar bu hastalıkla didişen arkadaşlarımın incinmesini istemiyorum..Çünki formda 15 yıl bu hastalığı yaşayan arkadaşlara da tepki başladı...Nükslerle yıllardır uğraşan arkadaşlarım, yazınız buraya yaşadıklarınızı, duygularınızı. Bu bölümde açık olalım hiç olmazsa...sansürsüz...(sanırım sansür konmaz inşallah J)....

Lütfen hastalığıni kronikleşmiş kabul eden, isyan eden (ki ben asla isyan etmedim, etmiyorum etmiyeceğimde, umutluyum onca yıllara rağmen) ve geçmeyecek bu illet diyen arkadaşlarımız bu bölüme yazsınlar.... Sevgiyle kalınız....
__________________
"Pişman değilim yaşadıklarımdan,
öfkem belki de yaşayamadıklarımdan… N.Hikmet"

Konu Hazan tarafından (03-08-2007 Saat 23:38 ) değiştirilmiştir.
Alıntı ile Cevapla
  #2  
Okunmamış 03-08-2007, 23:41
çağlayansu çağlayansu isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Kayıtlı Kullanıcı
DEPAM
 
Üyelik tarihi: Aug 2007
Mesajlar: 127
çağlayansu is on a distinguished road
Standart

evet yazn benim. kimseye umutsuzluk aşılamak için değil. hislerimi paylaşmak yardım ummak için. tıpkı diğerleri gibi.yani madem siz kronikleştiniz sizin burda işiniz yok deniyorsa o başka.ben çıkı8ş yolu aramak herkes için eşit bir hak sanıyordum
Alıntı ile Cevapla
  #3  
Okunmamış 04-08-2007, 00:24
efe efe isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Kayıtlı Kullanıcı
DEPAM
 
Üyelik tarihi: Mar 2006
Mesajlar: 84
efe is on a distinguished road
Standart

Sevgili hazan ablacım yazdıklarınıza 12 yıllık bir p.a lı olarak katılıyorum.Tabiki bizde herkes gibi iyleşmek bu hastalığın nüksetmesini istemeyiz ama napalım....İyleşme süreçlerimiz.,mutlu olduğumuz anlar bu sene içinde hiç mi olmadı tabiki oldu.Ama herhangi üzücü bi olay karşısında bu illet tekrar nüksetti.Ben ilk p.a ğımı orta 2 de yaşadım ozamanlar hastalık pek bilinmiyordu devamlı bir nefes darlığı ve ölüm korkusu..Dok. bi çözüm bulamadılar ve nefes darlığımın ciğerlerden kaynaklandığını düşünüp hastaneye yatırdılar ama sonuç pozitif .Uzun yıllar hep ölüm korkusu yaşadım bunun nedenide ilkokulda bi arkadaşımın duvardan düşüp ölmesiydi ozamana kadar çocukluk aklıyla yaşlıların öleceğini düşünürdüm ozaman anladımki ölümün yaşı yoktu ve bende ölüm korkusu başladı.Neyseki ilaçsız bi iyleşme süreci yaşadım ama okula zor gider okuldan kaçar eve gelirdim kısacası en güzel yıllarımı kendi kendime ve aileme zehir ettim.Lise yıllarım iiydi pek atak yaşamadım.Ama tabiki bi ölüm haberi duysam tüylerim diken diken olurdu.Evlediğim ve çocuğum olduktan sonra tekrar rahatsızlandım ben ölcem oğluma kim bakcak korkusu başladı(ölürsen öl elbet bi bakan buludu kocan)Ozaman gittiğim dok. hastalığımın adını koydu ve p.a olduğunu öğrendim ilaçlarla gayet iim taki babamın kalp krizi geçirmesine kadar. Bbam iyleşti şükür ama ben halen düzelemedim .Birde komşumun kızının aklını kaybetmesiyle bende delirme korkusu başladı o an ölüm korkusunu inanın mum ışığında aradım çünki herkes günün birinde ölcekti ama akıl hastalığı çok zordu..Bu p.a öyle bir hastalıkki yerine daima başka korkulara devrediyor ve nezaman nerde gelceği hiç belli olmuyor.
Yani arkadaşlar bizim uzun yıllar sürdü diye herkezi uzun yıllar sürcek diye bi kaide yok. Ayrıca bizler şimdiki kadar şanslı deildik çünki hastalığımızın adı bile bilinmiyordu ve şimdiki gibi psikologlarda fazla deildi ozamanlar psikoloğa gidenlere hemen deli gözüyle bakılıyordu.Şimdi okadar çok ii doktorlarımız var p.a la ilgili kitaplar var en azından internet var.Bizim iyleşeme sebebimiz erken teşhis konulmaması bence sence hazan ablacım.Sen kimseyi takma bizlere burdaki insanların ihtiyacı var yaşadıklarımızdan deneyim almaları lazım..
Dün tecrübedir;öğren.Yarın tahmindir planla.Bugün fırsattır,kullan.
Alıntı ile Cevapla
  #4  
Okunmamış 04-08-2007, 00:46
Hazan Hazan isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Kayıtlı Kullanıcı
DEPAM
 
Üyelik tarihi: Jun 2005
Mesajlar: 7.359
Hazan is an unknown quantity at this point
Standart Slm....

Canım Efe kardeşim.. inanınız o konuya aldırdığım yok. burada da yazma nedenim. bu başlığın açılmasına neden olan şeyleri belirtmek içinde...

Yazınızda (Yani arkadaşlar bizim uzun yıllar sürdü diye herkezi uzun yıllar sürcek diye bi kaide yok) diye açıklama yaparak parmaklarınızı yormayınız derim...bunları ben defalarca yazdığım halde yinede faydası olmadı...

Bu başlık altında özgür olalım hiç olmazsa yazılarımızda...yılları paylaşalım, süzgeçten geçirmeden herşeyi yazalım...Sevgiyle kalınız...
__________________
"Pişman değilim yaşadıklarımdan,
öfkem belki de yaşayamadıklarımdan… N.Hikmet"
Alıntı ile Cevapla
  #5  
Okunmamış 04-08-2007, 13:43
sahin sahin isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Administrator
 
Üyelik tarihi: Apr 2006
Mesajlar: 555
sahin isimli üye Tecrübe puanını kapatmıştır.
Smile

1983 den beri...Nüks lerle yola yaşamaya devam...
2 saat sonra kısa bir tatile seyate çıkıcam..Ayaklarım geri geri gidiyor..
PA benle dans etmeye başladı..ha ha haa. bu PA kimle dansettiğini bilmiyor
Bende bütün numaralarını denemeye çalışıyor ama nafileee..ben zihnimi çoktaan beni tatilde bekleyen güzelliklere demirledim..Yeşillik -Deniz -Kum-
Güneş-Eglenceler--Dondurma ve yazmadığım nice keyifli sürpriz olaylar..
Hani derler ya denizden babam çıksa yerim..PA çıksın onu da mangala atarım..
size tavsiyeler yazıyorsam ben aynılarını yapıyorum ..PA nüks etsede benide üzsede sıksada direkt yaşantımı etkilemesine yapmak istediklerimi iptal ettirmesine izin vermiyorum..vermiyecegim..Haydi Tatileee baay..
Alıntı ile Cevapla
  #6  
Okunmamış 04-08-2007, 22:23
çağlayansu çağlayansu isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Kayıtlı Kullanıcı
DEPAM
 
Üyelik tarihi: Aug 2007
Mesajlar: 127
çağlayansu is on a distinguished road
Standart

ilk atağımı ortaokul yıllarında televizyonda canlı yayında bir yarışmacının bayılmasıyla yaşadım.dehşet bir gece geçirdim. en fazla bır saat sürdüğü söylenen p a bütün gece boyunca beni dehşet için de bırakmıştı.ne olduğunu anlamıyor anlatamıyordum. ılk atak tan sonra sık aralıklarla bu adını koyamadığım dehşet hissi beni ziyaret etti. 7 yıl boyunca.kimseye derdimi anlatamıyordum çünkü adını koyamıyordum. anlatmayı başarsam da beni bir hastaneye kapatıcaklarından korkuyordum.çünkü etrafımda benim gibi birini göremiyordum.sonra üniversite geldi çattı.derslerim iyi olduğu halde kasıtlı olarak çalışmıyordum. çünkü eğer kazanırsam gidemeyecektim. gerekçem neydi : korkmak.bunu insanların anlaması zordu elbette.sonunda gidemesem bile üzülmeyeceğim bir bir bölüm seçtim ve de kazandım: fransızca.tabii ilk yıl devam sızlıktan kaldım.en sonuda okuduğum üniversıtenın sağlık bölümünde bir psikoloğa gittim. uytgun tedaviler başlandı. üzerine gıttım. zaman zaman atak yaşasamdabelirgin ölçüdedüzelmiştim.tek başıma bir yerlere gidebiliyor olmanın mutluluğunu yaşıyordum. ertesi sene başörtüsü yasağı gelince okulu bıraktım. ama paniklerim beni bırakmadı. eski şiddetiyle beni yoklamaya başladı. okula gıdebılmek ıçın teker teker yaptığım alıştırmalar,yıne asama asama benım ıçın artık gidlmesi imkansız yerler haline gelmişti.evde zaten yalnız kalamıyordum. nıhayet bakkala bıle gıdemez hale geldım. doktor bende okb ve sosyal fobinin de varlığını soyledi. belkı de bu üçlüden tedavım zorlasıyordu.bu 2 ileri bir geri yaşamdan sonra geldiğim nokta: baslsngıcın aynısı.7 yıldır ılaç kullanıyorum ne zaman bbırakmaya kalkışsam, ozaman hayat duruyor benim için. o zaman ailemin yanımda oluşu bile kar etmiyor. kalp çarpıntısından bütün vücudumsallanıyor.ben de dilim döndüğümce anlattım yaşadıklarımı. bu başlık altında yazdım kı rahatsızlık duyan olmasın. dualarınızı bekliyorum pan daşlarım.
__________________
bu da geçer ya hu
Alıntı ile Cevapla
  #7  
Okunmamış 05-08-2007, 00:37
adalar adalar isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Deneyimli Üye
 
Üyelik tarihi: Apr 2007
Mesajlar: 134
adalar is on a distinguished road
Standart

Sevgili Hazan;

Lütfen şahsına yazılan yazılar karşısında bizi bırakmayı düşünme ve incinme , ben açıkçası yazılarından ve bu sitede bulunmandan çok memnunum.
Alıntı ile Cevapla
  #8  
Okunmamış 05-08-2007, 13:48
hergunbayramolmaz hergunbayramolmaz isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Kayıtlı Kullanıcı
DEPAM
 
Üyelik tarihi: Aug 2007
Mesajlar: 485
hergunbayramolmaz is on a distinguished road
Standart

dün akşam misafirim vardı ve servisi falan zor yaptım. yanlarında bi süre oturdum ama duramadım midem bulanmaya başım dönmeye titremeye başladım. bütün vücudumdan su gibi ter boşalıyodu. tabi hemen bişey demeden odanın kapısını kapattım ve uzandım. ama geçmek bilmiyodu. geçiyo gibi olunca tekrar çıktım misafirin yanına bu sefer daha şiddetli oldu ve 3.sünde kontrolümü yitirdiğimi sandım. tabi misafirler durumu anlamışlardı. aslında yatıya diye gelmişlerdi ama bu durumda gitmek durumunda kaldılar. ve benim uzun aradan sonra ilk atağım. aslında üzücü bi durum ama takmamaya çalışıyorum. bu gidişle iyileşsem bile insanlar evime gelmeye çekinecek galiba
__________________
Alıntı ile Cevapla
  #9  
Okunmamış 07-08-2007, 14:46
çağlayansu çağlayansu isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Kayıtlı Kullanıcı
DEPAM
 
Üyelik tarihi: Aug 2007
Mesajlar: 127
çağlayansu is on a distinguished road
Question

ben 7 yıldır ılacı bırakamadım ki sadece bır ılaç ve günde bir tablet. nedir bu ya?bazı arkadaşlar ilaçsız bir dönemden sonra nüksleribaşlıyor benimse ilaca ara verdiğim anda. benim gibi olan var mı aranızda
__________________
bu da geçer ya hu
Alıntı ile Cevapla
  #10  
Okunmamış 09-08-2007, 13:34
çileklipasta çileklipasta isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Kayıtlı Kullanıcı
DEPAM
 
Üyelik tarihi: Jul 2007
Mesajlar: 83
çileklipasta is on a distinguished road
Standart

arkadaşlar ,galiba NÜKS, NÜKS, NÜKS der durursak da nükseder, haksız mıyım?
bana bir arkadaşım dedi ki,''sen geçmişinde hiç ilaç falan kullanmadın,panik atak falan da hiç yaşantına girmedi,tamam mı****''
böyle düşünmek gerçekten rahatlatıcı...
ama nüks de nüks, nüks de nüks der durursak beyin o komutu direkt uygulamaya geçirir, diye düşünüyorum ben! ?
__________________
of panikkkkkkkkkkk...........
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Seçenekler Arama
Stil

Yetkileriniz
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı



Bütün Zaman Ayarları GMT +2 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 23:36 .


Bu sitenin tüm hakları DEPAM'a aittir
Powered by vBulletin® Version 3.8.3
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
Ayakkabı Modası