UÇUŞ FOBİSİ EĞİTSEL GRUP ÇALIŞMASI VE BODRUMA GERÇEKLEŞTİRİLEN UÇUŞ PROĞRAMI Depam ekibi ve panik-atak kulübü olarak uçuş fobisi grup çalışmamızı gerçekleştirdik. Şimdi kısaca yaptığımız bu zevkli çalışmayı sizlerle de paylaşalım. Öncelikle panik atak  kulübü olarak depamda uçuş gönüllüleri olarak teker teker tanıştık. Sohbet sırasında Dr. Nihat bey ve Ben gözlem ve değerlendirmeleri yaparken katılımcılarda uçuş ve uçakla ilgili maceralarını anlatıyor. Grup üyeleri bir yandan dinliyor diğer yandan da bu sıkıntılı anları tekrar değerlendirip gülümsemeye başlıyordu. İlk başlarda yaptığımız toplantılarda grup üyeleri birbirlerini iyice tanıyıp, kaynaşmaya ve yakınlaşmaya başladılar. Eh kolay değildi ve onları bekleyen büyük bir korkunun üstüne giderken kader birliği yapacaklardı. Hallerinden en iyi birbirlerini anlarlardı. Yaklaşık 3, 4 toplantıdan sonra uçaklara yakın bir mekana gidip ortamın kokusunu uçakların sesini ve görüntüsünü seyretmeye karar verdik. Ve bir sohbetimizi de Hava alanını gören fly-in cafede gerçekleştirdik. Heyecanlı ve eğlenceli bir dolu zaman geçirdik.
Ancak bu daha başlangıçtı ve bizi bekleyen pek çok tatlı sürpriz vardı. Şimdi sıra Türk Hava Yolları Akademisinde yapılan eğitim ve pratik çalışmalarına geçmişti. 20-21 Haziran 2008 de THY’ı akademisinde çalışmaya başladık.
Uçuş fobisinin pek çok sebebi vardır. İstatistiklere göre en güvenli ulaşım aracı ve yolu, uçuş ve uçak olmasına rağmen beklide en korkulanıydı. Uçak mühendisi Selçuk beyi sorularımızla bombardımana tutmuştuk.  Kimi boşluktan, kimi yükseklikten,kimi salantıdan, hava boşluğundan, kimi kapalı bir mekâna hapis olmaktan, kimi kaza olmasından, kimi pilotlardan, sağlık ekibinden, bazıları da iniş ve kalkışlardan korkuyor. Teknik bilgileri almak öyle rahatlatıcı oldu ki, bakış açımız bayağı değişmişti. Gün daha bitmemiş akademide geçirdiğimiz gün içinde öğrenciliğimizi hatırlamış olsak gerek, iştahla yeni edindiğimiz bilgilere saldırmaya devam ettik. Hata uçak kazalarında bile bahsettik. Dr. Nihat bey eğitim sırasında fobi, kaygı ve panik atağın fiziksel yanlarını anlattı. Ayrıntılı bir biçimde psikolojik, nöropsikolojik, endokronolojik vücutta oluşan olayları vurguladı. Hepimiz hayretle ne çok şeyler olduğunu öğrendik alt tarafı uçaktan korktum diye düşünüyorduk . Psikolog izzet bey bakış açımızın korkuları nasıl alevlendirdiğini ve basit bir tereddütün nasıl bir paniğe dönüştüğünü bize gösterdi. Ertesi gün cesaretimiz artmış bir biçimde simülatörde (karada duran tam bir uçak) sanki havada uçup gökyüzünde yaşanabilecek her türlü aktiviteyi yaşadık. En çok ta türbülans ve kapının kapatılması çarpıntıları artırmıştı. Ve tekrar tekrar denedik. Anında oluşan soru işaretleri giderilmiş oldu. Sıra yakında gerçekleştirilecek gerçek bir uçuşu kararlaştırmaya gelmişti. Ortak bir gün belirledik. Heyecanla belirlediğimiz gün gelip çatmıştı.14 Temmuz 2008 de Bodrum’a uçacaktık.  Sabah erken bir saatte uçuşa iki saat evvel hava alanında buluştuk. Uçuş için son kontroller yapıldı. Uçuş anı yaklaştıkca heyecan yükseliyordu. Grup içinde üyelerin birbirlerine destekleri inanılmazdı. Moral değerler uçuş öncesi karşılaştığımız beklenmedik ‘’oluşan sürprizi’’ bile tatlı bir çoşkuya döndürecek güçteydi. Uçuş anı gerçekten zevkliydi, üyelerin bir inanılmazı yaptıkları gözlerinden okunuyordu. Uçakta sanatcımız Adnan Şenses inde bizlerle sohbet etmesi hoş bir anı oldu.Yaptıkları kahramanlığa ve cesarete kendileri bile şaşırıyordu. Yüzleşmek yürek istiyordu, gidişin bir de dönüşü vardı. Uçakta giderken bize eşlik eden...
Ancak grup üyelerimizden birinin güzel ‘’sürprizi’’ vardı. Bodruma gitmişken günü birlik bir tatillide hak etmişlerdi. Her ne kadar günün tadını çıkaramayacaklarını düşünseler de zorla aldırdığım mayolarının hakkını verdiler.Bodrumun denizinde yorgunluğumuzu attık. İnanılmaz bir gündü akşamın geç vakti tatlı anılarla ve bu korku bizim için bir geziye dönmüştü. İstanbul hava alanına geri döndüğümüzde, stresi ve korkuyu yenmenin tadıyla bu turu tekrarlayacağımız konusunda anlaşarak bitirdik.  
 
|
